Sociaal-liberalen, ga en vermenigvuldig U!
Beste vrienden,
We hadden deze campagnedrink eigenlijk gepland om alle kandidaten en militanten nog eens de kans te geven om zich op te laden voor de laatste campagneweek. Om onszelf nog eens op te peppen, om er daarna nog eens acht dagen te kunnen invliegen.
Maar als ik jullie enthousiaste en gedreven reacties van de laatste weken opvang en de facebookberichtjes lees, dan denk ik: eigenlijk was het niet nodig geweest. Jullie hebben helemaal geen opkikker nodig.
Want deze campagne loopt als een trein. De vele positieve reacties die we krijgen op schooldebatten, op markten en via het internet zorgen ervoor dat we elke ochtend met de glimlach op campagne trekken. Vanochtend kreeg ik nog een mailtje van een leerling die aanwezig was op een schooldebat in Kortrijk. Hij vertelde dat de mensen uit zijn school maar raar opkeken toen hij begin dit jaar lid werd van SLP. Maar sinds hij zijn klasgenoten liet kennismaken met het sociaal-liberalisme merkt hij dat er steeds meer sympathie leeft voor onze stroming.Die jongen vat het perfect samen: als mensen ons niet kennen, vinden ze dat sociaal-liberalisme maar iets raars, maar eens ze kennismaken met ons programma, met onze ideeën en met onze mensen, geloven ze dat we een echt positief alternatief zijn voor de vermolmde klassieke partijen.Uit peilingen blijkt dat twintig procent van de Vlamingen overweegt om een stem aan SLP te geven. Toch twijfelen velen nog. De media laten immers niet na om in elk artikel en elk commentaarstuk te benadrukken dat we voor een bijna onmogelijke opdracht staan, en dat een stem op SLP een verloren stem zou zijn. Ook de andere partijen hebben die mantra intussen overgenomen. Inderdaad, als elke kiezer zich laat leiden door de lichte hint van de media om vooral niet op SLP te stemmen, dan zullen we die kiesdrempel niet halen. Daarom heb ik één boodschap voor de laatste campagneweek: stop met dat strategisch stemmen! Elke partij start op 7 juni met nul stemmen, en elke kiezer heeft één stem. Volg dus je overtuiging, stem op de partij die je voorkeur wegdraagt, die het beste antwoord biedt op jouw zorgen en verlangens. Anders bedrieg je jezelf.Laatst zag ik een jongeman die ik in de campagne van 2007 was tegengekomen. Toen vertelde hij me dat hij in het verleden op Spirit gestemd had, maar deze keer op Open VLD zou stemmen. Hij zag SP.A-Spirit al in de regering met CD&V-N-VA, en wilde koste wat het kost Leterme uit de regering houden. Zijn oplossing was een voorbeeld van politiek driebanden, en iedereen weet dat de bal bij het driebanden wel eens de verkeerde richting uitrolt. Vooral als je met vier miljoen mensen aan dezelfde tafel speelt.Wel, die jongen heeft in 2007 zijn lesje geleerd. Hij is één van de velen die me komen zeggen: vorige keer stemde ik op een klassieke partij, maar deze keer weet ik het zeker: ik stem op SLP. Dag na dag stijgt hun aantal, en dankzij jullie harde werk zullen we tegen volgende zondag meer dan vijf procent van de Vlamingen met het sociaal-liberale virus hebben aangestoken. Als ik de reacties opvang en de sfeer voel, dan weet ik het zeker: die kiesdrempel sneuvelt op 7 juni!Beste vrienden,Heeft u erop gelet dat het de kleintjes zijn die deze campagne kleuren? Groen!, LDD, PVDA+ maar ook SLP: wij zorgen voor de schaarse momenten van vuurwerk in deze campagne. De klassieke partijen hebben weinig te vertellen, behalve een verkiezingsbelofte over belastingen of kinderbijslag hier en daar. En toch willen ze de kleintjes liever weren. Waarom? Zijn ze het debat echt zo beu geworden? Ik zat laatst met Frank Vandenbroucke en Peter Mertens van de PVDA in TerZake 09. Vandenbroucke was na afloop van de uitzending woest op de VRT. Hij was kwaad dat hij het debat moest aangaan met twee partijen die hij beneden zijn stand vond. Hij was blijkbaar van plan geweest de zendtijd te gebruiken om in een lange monoloog zijn beleid te verkopen. Nu vind ik het beleid van Frank Vandenbroucke niet slecht, maar wat is er mis met een beetje debat? Het verdeelt links en verzwakt de progressieve zijde, zegt Caroline Gennez. We zouden best stoppen met debatteren.Wel, ik ben het daar niet mee eens! Aan de rechterzijde van het politieke landschap zien we de CD&V, VLD, N-VA, Lijst Dedecker en het Vlaams Belang, die onderling constant debatteren, en niet alleen in verkiezingstijd. Het debat vindt dus enkel plaats aan de rechterzijde, die daardoor alle aandacht naar zich toe zuigt. Een groter en diverser aanbod aan de progressieve zijde kan ervoor zorgen dat wij het debat terug naar ons toe trekken, en de progressieve zijde zo versterken. Wij willen geen stukjes van de kleine progressieve taart inpikken, maar de taart groter maken!Wat ik wel merk aan het debat ter rechterzijde, is dat Gerolf Annemans ongestoord de meest platte racistische praat kan verkondigen om het VB weer een beetje te onderscheiden van LDD. Ik hoor hem letterlijk zeggen dat allochtonen primitieven zijn die het gemunt hebben op de Vlaamse inboorlingen. Wie ooit gehoopt had dat de zogenaamde gematigde vleugel van het VB de toon wat ging verzachten, is eraan voor de moeite.SLP is vandaag nog steeds de enige partij die tegengas geeft met een sterk programma rond interculturaliteit. Als de andere partijen het debat over diversiteit schuwen, dan is dat hun verantwoordelijkheid. Maar geeft ons tenminste de kans om te doen wat zij verzuimen!En ook rond andere, levensbelangrijke themas blijft het angstwekkend stil in deze campagne. Heeft u de klassieke partijen al iets interessants horen vertellen over betaalbaar wonen? Ik niet. En toch is dat iets wat de mensen bezighoudt. Jonge mensen die het ouderlijke huis verlaten, mensen die na een scheiding plots op zoek moeten naar een andere stek: allemaal schrikken ze van de enorme impact van een woning op het huishoudbudget. We moeten dus op zoek naar creatieve oplossingen. Door de privé-woningmarkt te activeren bijvoorbeeld. Waarom zouden we geen afspraken maken met de verhuurders? Als zij bereid zijn hun huurprijzen betaalbaar te houden, dan willen wij gerust investeren in het energiezuinig maken van hun huizen. Zo rendeert elke euro belastinggeld driedubbel: de verhuurder is zeker dat zijn investering rendeert, de huurder kan betaalbaar wonen en krijgt een lagere energiefactuur. En op de koop toe profiteren ook het milieu en de bouwsector. Jonge mensen vinden wonen in de stad vaak te duur. In andere landen is het dan ook de gewoonte dat enkele vrienden samen een huis huren of kopen. Denk aan de Friends, die een mooi appartement in New York delen. In Vlaanderen is dat moeilijk, en zelfs gevaarlijk: sociale voordelen vallen plots weg omdat je zogezegd samenwonend bent, en als er één huisgenoot met schulden zit kan de deurwaarder alle meubelen in het hele huis aanslaan. Als we die barrières afschaffen, kunnen we het makkelijker maken voor jongeren om in de stad te wonen, zonder dat het de overheid één euro kost.Ook Europa is gebaat met sociaal-liberale oplossingen. In plaats van strakke regeltjes te breien moet het parlement iedereen de ruimte geven om zijn eigen creativiteit te gebruiken. Want en ik geef het niet graag toe - parlementsleden zijn niet altijd slimmer dan de burger. We moeten dus niet alles in wetjes gieten, maar we moeten geloven in de kracht van het individu. Een politiek die de creativiteit alle vrijheid geeft, en mensen de kans geeft om zelf slimme oplossingen uit te werken die het best werken voor hun individuele situatie is ons streefdoel. Wij vragen iedereen om verantwoordelijkheid op te nemen. We geven kansen, maar belonen inzet. Daarenboven hebben we respect voor ieders eigenheid. Dat vat het sociaal-liberalisme heel kernachtig samen.En dat sociaal-liberalisme, dat moeten wij de komende acht dagen verder bekendmaken. We weten dat we nog een week keihard zullen moeten werken, maar we doen het met de wetenschap dat de SLP dag na dag meer steun geniet, meer aanhangers heeft en meer zekerheid heeft dat onze inzet volgende zondag beloond zal worden. De kiesdrempel sneuvelt, onze eerste zetel is in zicht! Beste vrienden,Straks weerklinkt weer de Elvis-kraker die je ook op de nieuwjaarsreceptie en op het congres hoorde. Maar deze keer meen ik het: ik hou mijn speech kort. A little less conversation, a little more action. Nog een week. Nog een week geven we alles, om zoveel mogelijk mensen te overtuigen van het nut van een stem op SLP. Dat is jullie opdracht.Sociaal-liberalen, ga en vermenigvuldig U!
